Ano novo de Vilar do Lor

Cancioneiro antropolóxico. Quiroga, Ribas do Sil, Montañas do Lor.

Esta colección é froito do traballo de selección e estudo antropolóxico, que levou a cabo o profesor Xosé Luis Foxo nun espazo que abrangue as denominadas "Terras do Lor e do Sil", é dicir, os concellos de Quiroga e Ribas de Sil principalmente.
Compre destacar a importancia que subxace na recuperación e revalorización da cultura rural popular galega, que neste volume xoga o papel de protagonista. Así mesmo, axuda a reconstruir a identidade do pobo galego, a súa historia e a sua tradición.

Aquí atopamonos con un considerable número de pezas resultado do saber popular: cantigas, documentos fotográficos, partituras, lendas, arrolos, etc. Contextualizado e complementado cun estudo antropolóxico que realiza o autor. O seu uso e reproducción pretende ter vías moi distintas, comezando pola simple curiosidade do visitante da web, ata os centros de ensino e os círculos de investigación de distintos eidos culturais.

A labor de difusión e dixitalización de estas coleccións por parte do Consello da Cultura Galega ten o obxectivo de recoñecer o papel dos sons, das cantigas, e en definitiva, da música. A música que sempre estivo presente no día a día da sociedade, e máis no rural como nos mostran os cantos referidos a actividades de labor, a periodos ou festividades do ano, etc. A obra de Xosé Luis Foxo permite comprender como era o abanico musical das terras bañadas polos río Lor e Sil, ofrecéndonos unha visión esclarecedora a través do seu estudo antropolóxico.

Ano novo de Vilar do Lor


Vilar de Lor, VILAR DE LOR (SAN XOSÉ), Quiroga, Lugo

Compilador: Xosé Lois Foxo

Tipo: voces

Contido

Recollida de Mercedes Rodríguez Blanco

Detalles

Eí vén a ano novo
veña polo noso ben
polos que na casa estamos
polos de fóra tamén.

En Belén camina
la Virgen María
San José llevaba
en su compañia.

Con pañuelos doble
no se puede hallar
antes de las doce
a Belén llegar.

Llegado a Belén
ya le "escurecía"
y la Virgen Santa
los favorecía.

Y en Belén nació un niño
más bonito que el Sol viejo
le dice que tiene frío
pobrecito está en cueros.

Anda dile que entre
se calentará.
porque en este pueblo
no hay soledad.
Entró el Niño y se sentó
y después se "caliento"
le "pergunta" la patrona
de que pueblo es su reinado.

Yo soy de Belén
mi Madre del Cielo
mi Padre también

Imaxes

Non hai imaxes na peza


Outras pezas na mesma zona