A filla de Xan dos despidos

Cancioneiro antropolóxico. Quiroga, Ribas do Sil, Montañas do Lor.

Esta colección é froito do traballo de selección e estudo antropolóxico, que levou a cabo o profesor Xosé Luis Foxo nun espazo que abrangue as denominadas "Terras do Lor e do Sil", é dicir, os concellos de Quiroga e Ribas de Sil principalmente.
Compre destacar a importancia que subxace na recuperación e revalorización da cultura rural popular galega, que neste volume xoga o papel de protagonista. Así mesmo, axuda a reconstruir a identidade do pobo galego, a súa historia e a sua tradición.

Aquí atopamonos con un considerable número de pezas resultado do saber popular: cantigas, documentos fotográficos, partituras, lendas, arrolos, etc. Contextualizado e complementado cun estudo antropolóxico que realiza o autor. O seu uso e reproducción pretende ter vías moi distintas, comezando pola simple curiosidade do visitante da web, ata os centros de ensino e os círculos de investigación de distintos eidos culturais.

A labor de difusión e dixitalización de estas coleccións por parte do Consello da Cultura Galega ten o obxectivo de recoñecer o papel dos sons, das cantigas, e en definitiva, da música. A música que sempre estivo presente no día a día da sociedade, e máis no rural como nos mostran os cantos referidos a actividades de labor, a periodos ou festividades do ano, etc. A obra de Xosé Luis Foxo permite comprender como era o abanico musical das terras bañadas polos río Lor e Sil, ofrecéndonos unha visión esclarecedora a través do seu estudo antropolóxico.

A filla de Xan dos despidos


A Ermida, HERMIDA (SANTA MARÍA), Quiroga, Lugo

Compilador: Xosé Lois Foxo

Tipo: voces

Contido

Recollida de Colomán González Rodruíguez

Detalles

Alá cando eu era neno
tiña doce anos cumplidos
fun ver unha nena guapa
filla do Xan dos Despidos.

Eu levaba un pao tan largo
coma o fungueiro dun carro
unhas zocas de chinela
fumando nun gran cigarro.

Ao entrar nas boas noites
saliu un can tan apurado
rachoume o calzón de estrena
e máis tiroume deitado.

E os cais ladraban tanto
salen todos os vecinos
con colmeiros, paus e fouces
e as mulleres con fouciños.

Imaxes

Non hai imaxes na peza


Outras pezas na mesma zona