"Carballeira de San Xusto..."

Cancioneiro popular galego

O Cancioneiro Popular Galego, obra fundamental sobre o folclore musical de Galicia, é froito do traballo de recolleita que entre 1978 e 1983 levou a cabo Dorothé Schubarth, coa inestimable axuda de Antón Santamarina, por trinta e oito zonas da nosa xeografía, incluídas áreas limítrofes. A riqueza, a diversidade e a particularidade das nosas melodías, coplas, lendas e contos prolongaron o traballo máis do inicialmente planeado e permitiron configurar un corpus de traballo sobre o que fundar unha nova metodoloxía etnomusicolóxica, con novos parámetros de clasificación e de estudo, que continúan a influír nos investigadores actuais. O resultado deste inmenso labor foi a publicación do Cancioneiro Popular Galego, en sete volumes, editado pola Fundación Barrié en 1984, que tamén tivo a xenerosidade de apoiar economicamente a prolongada estancia da profesora Schubarth en Galicia.

"Carballeira de San Xusto..."

lugares amor desamor foliada casamento nomes

CALLOBRE (SAN MARTIÑO), Estrada (A), Pontevedra

Compilador: Dorothé Schubarth

Tipo: música

Contido

Recollida de Carme, labrega de 72 anos, Mercedes, labrega de 79 anos e Manuel, de 85 anos. O Cancioneiro Popular Galego destaca de Mercedes: Mercedes canta dunha maneira moi persoal e expresiva (Schubarth, D. e Santamarina, A. (1986). "Cancioneiro Popular Galego. Festas Anuais". A Coruña: Fundación Barrié. Volume II, tomo I, p. 238). Mercedes é a única informante que realiza esta formación rítmica da muiñeira vella con acentos moi fortes na sílaba tónica (Schubarth, D. e Santamarina, A. (1988). "Cancioneiro Popular Galego. Romances novos, cantos narrativos, sucesos e coplas locais". A Coruña: Fundación Barrié. Volume IV, tomo I, p. 215).

Detalles

Carballeira de San Xusto,
carballeira derramada.
/: Naquela carballeiriña
perdín a miña navalla :/

/: Oliñas veñen :/
[...]

(IV 225a)
Dicen que Callobre es feio
porque no tiene balcones
/: pero tiene chicas guapas
que roban los corazones :/

(VI 870)
Dicen que me vas a dare
solimán para qu’yo muera
anque solimán me des
moriré cuando Dios quiera

Ai la ra la...

(VI 607c)
Si quieres que tenga suerte
olvídame prensa mía
no hay cochillo már fuerte
para tirarme la vida

Ai la ra la...

(VI 58)
/: Entra ghuapo para dentro :/
si eres desconocido
tomarás conocimiento

Na beira, na beira
na beira do mar
hai unha barquiña
[...]

Eu caseime na montaña
cun fillo dun montañés
/: Adiós miñas coloriñas
na motaña quedarés :/

(VI 1729a)
Eu queríame casar
miña nai dime qu’é cedo
/: ela como ‘stá casada
non sab’a gana que eu teño :/

(VI 1798)
Manueliño foi ó viño
rompeu’xerro no camiño
mal do xerro mal do viño
mal do cú de Manueliño

(IV 369 bis)
E somos da ‘Strada
dormimos no chan
chegamos á casa
ás tres da mañán
ás tres da mañán
ás tres da mañán
e somos da ‘Strada
dormimos no chan

Referencias bibliográficas:

Schubarth, D. e Santamarina, A. (1988). "Cancioneiro Popular Galego. Romances novos, cantos narrativos, sucesos e coplas locais". A Coruña: Fundación Barrié.

Schubarth, D. e Santamarina, A. (1993). "Cancioneiro Popular Galego. Coplas diversas, cantos enumerativos e estróficos". A Coruña: Fundación Barrié.

Notas de Dorothé Schubarth

Categoría

Coplas

Notas

Transcrición: Dorothé Schubarth e Antón Santamarina.

Localización física do documento

Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina

Sinatura

SCSA-CD/0224

Imaxes

Non hai imaxes na peza

Documentos

Non hai documentos na peza

Mapa sonoro de Galicia Que é Colabora

Mapa