"Couto, Anllóns e Tella..."
TweetCancioneiro popular galego
O Cancioneiro Popular Galego, obra fundamental sobre o folclore musical de Galicia, é froito do traballo de recolleita que entre 1978 e 1983 levou a cabo Dorothé Schubarth, coa inestimable axuda de Antón Santamarina, por trinta e oito zonas da nosa xeografía, incluídas áreas limítrofes. A riqueza, a diversidade e a particularidade das nosas melodías, coplas, lendas e contos prolongaron o traballo máis do inicialmente planeado e permitiron configurar un corpus de traballo sobre o que fundar unha nova metodoloxía etnomusicolóxica, con novos parámetros de clasificación e de estudo, que continúan a influír nos investigadores actuais. O resultado deste inmenso labor foi a publicación do Cancioneiro Popular Galego, en sete volumes, editado pola Fundación Barrié en 1984, que tamén tivo a xenerosidade de apoiar economicamente a prolongada estancia da profesora Schubarth en Galicia.
"Couto, Anllóns e Tella..."
NEMEÑO (SAN TOMÉ), Ponteceso, A Coruña
Compilador: Dorothé Schubarth
Tipo: voces
Contido
Recollida de Cousillas, labrego de 87 anos, acompañado por Francisco de Nemeño, labrego de 73 anos
Detalles
(IV 150c)
Couto, Anllóns e Tella
Xornes, Tallo, Pazos, Buño,
Leiloio, Cánduas e Querqueda.
E constestoulle outra:
Aínda che quedou atrás
o lughar de Rebordáns
A Traba, Oca e Xaviña
e o lughar de Rebordáns.
(IV 151)
Cores e Bardaio
e Riotorto, a Aurada,
Figheiroa, Limiñoa
o Castro e mái-la Campara.
Sänta Crus e Miraflores
aí van os trece lughares
que tén a parroquia de Cores.
(V 41)
O teu arado Jasús
non sirve pa labrador
ben se ve que Merecedes
que encontrou outro mellor.
- Esa era un que cortejaba cunha moza e despois cambiou de mozo.
- No, no. Ese foi para o servicio e era medio burro pero era de Beiramar. E entonces, anduvo cunha moza e ela despois quedou en estado dun rapaz. Era unha moza e quedou dun rapaz. E despois... eran as cántighas esas que lle botaban que dixen aghora.
Díxolle unha moza a un mozo. Un mozo que el anduvo toda a vida cunha moza e ela caiu en estado doutro.
Túa vida pasada
o picadeiro de respoadirme
que deso que non sabrá nada.
Cando vin vir Pandeireta
polo campo da Campara
xa lle dixen ós veciños
hoxe temos fuliada.
- Era un cantador dunha regheifa.
- Díxolle Camurzas:
“¿Esa burra de Martínes
a que raio ven aquí?”
“Xa a trougheron adrede
pra que te enseñase a ti.”
Referencias bibliográficas:
Schubarth, D. e Santamarina, A. (1988). "Cancioneiro Popular Galego. Romances novos, cantos narrativos, sucesos e coplas locais". A Coruña: Fundación Barrié.
Schubarth, D. e Santamarina, A. (1988). "Cancioneiro Popular Galego. Cantos dialogados". A Coruña: Fundación Barrié.
Notas de Dorothé Schubarth
Categoría
Coplas
Notas
Transcrición: Dorothé Schubarth e Antón Santamarina.
Localización física do documento
Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina
Sinatura
SCSA-CD/0137
Imaxes
Non hai imaxes na peza
Documentos
Non hai documentos na peza
Outras pezas na mesma zona
"Xan de Rieira casouse..."
NEMEÑO (SAN TOMÉ), Ponteceso, A Coruña
Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina
"Na aghra de Espadanal..."
NEMEÑO (SAN TOMÉ), Ponteceso, A Coruña
Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina
"Díxolle o fillo ó pai..."
NEMEÑO (SAN TOMÉ), Ponteceso, A Coruña
Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina
"Non teñas medo Verdías..."
NEMEÑO (SAN TOMÉ), Ponteceso, A Coruña
Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina
"Buenos Reises buenas Pascuas..."
NEMEÑO (SAN TOMÉ), Ponteceso, A Coruña
Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina
"Iba camiñando e un andaluz..."
NEMEÑO (SAN TOMÉ), Ponteceso, A Coruña
Consello da Cultura Galega. Arquivo Sonoro de Galicia. Colección Schubarth e Santamarina

